محمدبن مسلم می­گوید: از امام صادق (ع) شنیدم که می­فرمود:

«برای قیام قائم (ع) علامات و نشانه­هایی است که خداوند آنها را برای مؤمنان قرار داده است.»

عرض کردم: فدایتان شوم! آن علامتها و نشانه­ها چیست؟

فرمود:

«این که خداوند می­فرماید: لنبلوکم یعنی شما را امتحان می­کنیم منظور مؤمنان هستند که قبل از قیام امام زمان (ع) به ترس و گرسنگی و کمبود اموال و اولاد و میوه­ها امتحان می­گردند، و فرمود: یعنی شما را به ترس از فلان پادشاهان در آخر حکومتشان و با گرسنگی به جهت گرانی و کمبود اموال به سبب کسادی تجارت و سود کم، امتحان می­کنیم، و به نقص در جان­ها که به علت مرگ­های ناگهانی پیش می­آید و با کمبود میوه­ها که به سبب کمی زراعت و عدم برکت رخ می­دهد، امتحان می­کنیم.

در این هنگام آنان را که بر این مصایب صبر می­کنند به تعجیل در فرج مژده بده.

سپس به من فرمود: ای محمد! این تأویل این آیه است که خداوند می­فرماید: و تأویل آن را نمی­دانند؛ مگر خداوند و آنان که راسخ در علم هستند.»

نشانه­های حتمی ظهور

ثمالی می­گوید: به امام صادق (ع) عرض کردم که امام باقر (ع) می­فرمود: خروج سفیانی از امور حتمی است. امام صادق (ع) فرمود:

«آری، هم آن از امور حتمی است و هم اختلاف بنی­عباس و هم قتل نفس زکیه و نیز ظهور قائم (ع) از امور حتمی است.»

عرض کردم: پس ندا چگونه خواهد بود؟

«منادی در اول روز از آسمان ندا می­دهد: آگاه باشید که حق با «علی» و شیعیان اوست. شیطان نیز در آخر روز ندا می­دهد: بدانید که حق با سفیانی و یاران اوست. در این هنگام باطل­گرایان به شک و تردید می­افتند.»