نه كلمه كامل
شعبى مى گويد: على (عليه السلام ) نه كلمه را بالبداهه فرمود، كه اين كلمات در بلاغت آنچنان است ، كه همه ى مردمان از رسيدن به يك كلمه آنها عاجز و ناتوانند:
اين سخنان سه تا در مناجات خداوندى است ، سه تاى آن در حكمت ، و سه تاى ديگر در آداب است .
اما مناجات : عرض مى نمايد؛ خداوند! اين سربلندى مرا بس كه بنده ى درگاه تو باشم ، و اين افتخار مرا بس كه چون تو خدايى دارم . خداوندا! تو آنچنانى ، كه من دوستت دارم ، مرا هم چنان كن كه تو دوستم دارى .
اما در حكمت : ارزش هر كس به مقدار معرفت و دانش او است ، هر كه قدر خود را شناخت هلاك نشد و آدمى زير زبان خود نهفته است .
اما در آداب : هر كه را با احسان بنوازى امير وى خواهى بود، به هر كس دست حاجت دراز كردى اسيرش خواهى شد، و از هر كه بى نيازى گزيدى با وى برابر و هم تراز خواهى بود.





