معنی آیات 1 تا 19 سوره ی انفطار
به نام خداوند بخشنده ی بخشایش گر
آن زمان که آسمان و کرات آسمانی از هم شکافته شوند و آن زمان که ستارگان پراکنده شوند و فرو ریزند
و آن زمان که دریاها به هم پیوسته شوند و آن زمان که قبرها زیرو رو گردند و مردگان خارج شوند
در آن زمان هرکس میداند آنچه را را از پیش فرستاده و آنچه را برای بد گذاشته است
ای انسان چه چیز تو را دربرابر پروردگار کریمت مغرور کرده همان خدایی که تو را آفرید و سامان داد و منظم ساخت و در هر صورتی که خواست تورا بهم آورد.
آری آنگونه که شما میپندارید نیست بلکه شما روز جزا را منکرید و بی شک نگهبانانی به شما گمارده شده والامقام و نوسنده ی اعمال نیک و بد شما که میدانند شما چه میکنید به یقین نیکان در نعمت فراوانند و بدکاران در دوزخند روز جزا وارد آن میشوند و میسوزند و آنها هرگز از آن غایب و دور نیستند.
تو که میدانی روز جزا چیست....باز که میدانی روز جزا چیست؟
روزی است که هیچکس قادر به انجام کاری به سود دیگری نیست و همه ی امور در آن روز از آن خداست.
...............
چه راست گفت خداوند والا و بلند مرتبه.
(سوره انفطار آیات 1 تا 19)
